Success stories
Optymalizacja podatkowa

Optymalizacja podatkowa

Kancelaria DSK skutecznie pomogła Klientowi, któremu organy podatkowe zakwestionowały zaliczenie do kosztów podatkowych wydatków o wysokości 1,5 mln złotych.

Sprawa dotyczyła firmy z branży nowych technologii, która podpisała umowę na konstrukcję urządzenia. Z uwagi na innowacyjność projektu i wysoki stopień zaawansowania technologicznego, po pewnym czasie okazało się, iż konstrukcja urządzenia w kształcie jakiego wymagał klient nie jest na dany moment możliwa. Dalsza próba realizacji projektu okazałaby się nieopłacalna i mogłaby zagrozić płynności finansowej Spółki. Z tego względu zdecydowała się ona na rozwiązanie umowy i zapłatę kary przewidzianej w umowie w wysokości 1,5 mln zł. Przedmiotową kwotę Spółka zaliczyła do kosztów uzyskania przychodu.

 

Organy podatkowe w trakcie kontroli przeprowadzanej w Spółce zakwestionowały uwzględnienie w kosztach podatkowych kwoty kary umownej. Argumentowały, iż wydatek ten nie służy osiągnięciu przychodu, zachowaniu, bądź zabezpieczeniu jego źródła. Ze względu na brak związku przyczynowo-skutkowego z przychodami Spółki, zdaniem organów podatkowych, przedmiotowa kara umowna nie stanowi kosztu podatkowego.

 

Ostatecznie sprawa trafiła do sądu. Spółka zwróciła się do Kancelarii DSK o wsparcie w toczącym się postępowaniu. Dzięki działaniom pracowników Kancelarii sąd administracyjny przyznał rację Spółce. Argumentem przemawiającym za zaliczeniem kary umownej do kosztów uzyskania przychodu był fakt, iż decyzja o rozwiązaniu umowy (i w konsekwencji o zapłacie kary umownej) ukierunkowana była na zabezpieczenie źródła przychodów jakim była działalność gospodarcza Spółki. Dalsza realizacja projektu wiązałaby się bowiem z dużymi nakładami finansowymi i w ostatecznym rozrachunku – z uwagi na brak technologicznej możliwości wykonania urządzenia – nie przyniosłaby żadnych przychodów, a wręcz mogłaby doprowadzić do pogorszenia kondycji finansowej Spółki.

 

Powyższa argumentacja przekonała sąd administracyjny, czego skutkiem było wydanie korzystnego dla Spółki rozstrzygnięcia, pozwalającego zaliczyć przedmiotową karę umowną do kosztów podatkowych.  

 

Kancelaria DSK skutecznie pomogła Klientowi, któremu organy podatkowe zakwestionowały zaliczenie do kosztów podatkowych wydatków o wysokości 1,5 mln złotych.

Sprawa dotyczyła firmy z branży nowych technologii, która podpisała umowę na konstrukcję urządzenia. Z uwagi na innowacyjność projektu i wysoki stopień zaawansowania technologicznego, po pewnym czasie okazało się, iż konstrukcja urządzenia w kształcie jakiego wymagał klient nie jest na dany moment możliwa. Dalsza próba realizacji projektu okazałaby się nieopłacalna i mogłaby zagrozić płynności finansowej Spółki. Z tego względu zdecydowała się ona na rozwiązanie umowy i zapłatę kary przewidzianej w umowie w wysokości 1,5 mln zł. Przedmiotową kwotę Spółka zaliczyła do kosztów uzyskania przychodu.

 

Organy podatkowe w trakcie kontroli przeprowadzanej w Spółce zakwestionowały uwzględnienie w kosztach podatkowych kwoty kary umownej. Argumentowały, iż wydatek ten nie służy osiągnięciu przychodu, zachowaniu, bądź zabezpieczeniu jego źródła. Ze względu na brak związku przyczynowo-skutkowego z przychodami Spółki, zdaniem organów podatkowych, przedmiotowa kara umowna nie stanowi kosztu podatkowego.

 

Ostatecznie sprawa trafiła do sądu. Spółka zwróciła się do Kancelarii DSK o wsparcie w toczącym się postępowaniu. Dzięki działaniom pracowników Kancelarii sąd administracyjny przyznał rację Spółce. Argumentem przemawiającym za zaliczeniem kary umownej do kosztów uzyskania przychodu był fakt, iż decyzja o rozwiązaniu umowy (i w konsekwencji o zapłacie kary umownej) ukierunkowana była na zabezpieczenie źródła przychodów jakim była działalność gospodarcza Spółki. Dalsza realizacja projektu wiązałaby się bowiem z dużymi nakładami finansowymi i w ostatecznym rozrachunku – z uwagi na brak technologicznej możliwości wykonania urządzenia – nie przyniosłaby żadnych przychodów, a wręcz mogłaby doprowadzić do pogorszenia kondycji finansowej Spółki.

 

Powyższa argumentacja przekonała sąd administracyjny, czego skutkiem było wydanie korzystnego dla Spółki rozstrzygnięcia, pozwalającego zaliczyć przedmiotową karę umowną do kosztów podatkowych.